Regisseur Cronenberg’s laatste film, Eastern Promises is meeslepend, verrassend en droevig tegelijk en met een lage bodycount (in vergelijking met een boel andere films) geeft het geweld (net als in History of Violence) weer op een manier die niet gratuit is maar er ook niet voor terugdeinst om de echte realistische gruwel ervan te laten zien. Na het zien van de film besefe ik ook ineens dat er verrassend genoeg totaal geen vuurwapens in de film voorkwamen.
Ergens mis ik wel de “far out” horor en scifi films zoals hij ze vroeger maakte. Films als scanners, videodrome, deadzone, the fly, existenz, etc…. die een bevreemdende cocktail maakten van technologie, menselijk vlees en media (long live the new flesh !) en die fascineerde en nieuwe ideeen en concepten vanuit een heel eigen oogpunt bestudeerde. (Scorcese zou ooit gezegd hebben dat hij schrik had gekregen van Cronenberg omwille van zijn films.)
Zijn recentere films zijn volwassener en gaan meer naar het genre van de gangsterfilms maar grijpen je zeker niet minder naar de keel.
Eastern Promises gaat over de russische maffia en mensenhandel in London. Cronenberg vertelt ergens dat halverwege tijdens het draaien van de film de verhaallijn ineens heel erg actueel werd toen bleek dat de londonse politie een straat verder van waar de opnames voor de film gebeurden, in een gebouw dat eigendom was van de oligarch Berezovsky, sporen van het radioactieve Polonium aantrof, omdat Litvenko daar was gepasseerd. Bij het begin van de filmopnames was de russische maffia in london een vrij obscuur onderwerp. Toen de filmopnames erop zaten was de FSB en de russische maffia constant voorpagina nieuws….
Op wired staat een recent interiew met hem.
Gisteren de making of van History of Violence gezien, blijkbaar hadden ze nog een oldschool-Cronenberg droomscene opgenomen waarin een Ed Harris met opengeblazen borstkas hysterisch zit te lachen; maar Cronenberg heeft het er zelf uitgeknipd