Omdat het toch over walvissen gaat de laatste tijd….
Een van de droevigste verhalen die ik al gelezen heb over walvissen ; gedurende de laatste 12 jaar is een enkele solitaire walvis wiens vocalizaties niet overeenkomen met die van eender welke andere levende walvissoort gevolgd doorheen de Noordoost Pacific. Zijn trek en migratie paden komen niet overeen met die van enige andere walvissoort. Zijn stemgeluid is ook subtiel dieper geworden tijdens de laatse jaren, wat erop wijst dat de walvis ouder wordt. Gedurende de 12 jaar dat hij gevolgd wordt heeft de walvis getracht contact te maken met andere walvissen. Maar hij heeft geen enkel antwoord gekregen en zal er ook geen krijgen…
Je kan het geluid van de eenzaamste walvis horen op NOA.
De research die deze bizarre walvis ontdekt heeft is van William Watkins van het Woods Hole Oceanographic Instituut, een pioneer in het bestuderen van mariene zoogdieren via acoustics. Hypotheses ivm de identiteit van de walvis gaan van de mogelijkheid dat de walvis doof is, tot een hybriede van twee soorten, tot de mogelijkheid dat hij ziek of misvormd is (minder waarschijnlijk aangezien hij meer dan 12 jaar overleefd heeft). Vast staat dat het om een walvis gaat die deel uitmaakt van de baleinen familie.
De walvis is op dit moment ergens in de Noordoost Pacific aan het zwemmen in een tevergeefse zoektocht naar een ander walvis en is op die manier een beetje het toppunt van eenzaam existentialisme i guess…