Bij het bekende milgram experiment wordt een nietsvermoedende vrijwilliger gevraagd om mee te doen aan een experiment. Ze zien een man (zogezegd ook een vrijwilliger) die in een andere kamer vast wordt gemaakt in een stoel en die elektroden aan zijn vingers krijgt. Vervolgens worden ze achter een dashboard gezet waarmee ze schokken kunnen toedienen die stapgewijs gaan van 1 volt tot 350 volt. Daarna worden ze door een man in labojas (de professor) gevraagd om vragen voor te lezen aan de man in de andere kamer en bij slecht antwoord op de knop te duwen zodat de persoon in de andere kamer een schok krijgt toegediend. Op een vooropgenomen geluidstape (in het echt wordt niemand pijn gedaan) hoor je de persoon kreunen bij elke schok en op een bepaald moment geeft hij zelfs aan dat hij hartproblemen heeft.
Het experiment was net als het bekende Stanford experiment vrij shokkerend (no pun intended) omdat meer dan 70% van de test personen uiteindelijk gewoon verder bleef doen terwijl de persoon aan de elektroden duidelijk pijn heeft. Na 250 volt geeft hij zelfs geen kick meer en komt er geen feedback meer van deze persoon.
Milgram deed dit gehoorzaams experiment in de jaren 60 nadat hij gefascineerd was geraakt door de Nuremberg pleidooien. Hoe konden gewone duitse burgers in staat zijn tot dergelijke misdaden tegen de menselijkheid….
Onderstaande ABC documentaire doet het experiment vandaag de dag opnieuw over. Je zou kunnen denken dat mensen tegenwoordig minder geintimideerd zouden zijn door een paar labojassen die hen iets vragen dat tegen hun eigen gevoel indruist. Niks is minder waar en het geeft ook aan waarom Abu graib en andere mistoestanden niet zo verwonderlijk hoeven te zijn.
Ontluisterend.