Wave of the future

Net terug van paar daagjes Parijs in fantastisch weer. Echt “Summer In Paris” .

Dankzijn aanrader van broertje beland in het fotografiemuseum waar een grote expositie van het werk van Georges Rousses plaatsvond. Deze interieurarchitect afkomstig uit Metz is lang geleden al de weg van de fotografie ingeslagen waar hij constant speelt met perspectieven en gezichtsbedrog. Eerst ben je niet onder de indruk van zijn werk omdat je misschien denkt dat het gaat over photoshop truukjes.

Tot je beseft dat de volumes en vlakken die aanwezig zijn in de leegstaande fabrieksgebouwen er gewoon echt geschilderd zijn, en dit rekening houdende met perpectiefvervormingen ed. Geen sprake dus van nabewerking.

Fantastisch werk. De fotos waren levensgroot afgeprint met een speciaal procede dat zijn effect niet miste btw.

In het Grand Palais had de Amerikaan Richard Serra net een dag tevoren zijn kunstwerk “Promenade” onder het goedkeurende oog van Sarkozy (en zijn Carla) geopend voor de Monumenta expositie.

Een vijftal gigantische staalplaten rijzen op een bepaald ritme uit de grond in het magistrale Art Nouveau interieur van de Grand Palais. Een wandeling tussen de kolommen uit industrieel staal heeft een erg hoog Space odessy’2001 gehalte. Het is dan ook een kunstwerk dat je moet beleven door er daadwerkelijk in rond te lopen : die ervaring zelf is het belangrijkste.

Richard Serra is een van de meest beruchte en controversiele beeldhouwers uit Amerika.
Zijn werk krijgt veel kritiek en heeft reeds namen opgeplakt gekregen als “oud ijzer”, “irritant”, “lelijk (moche)” etc… Ook in Frankrijk word er erg heftig gereageerd op zijn werk. Reeds in 1982 had hij voor het Parijse Centre Pompidou het werk “clara clara” gemaakt (naar zijn vrouw Clara). Omdat het zo zwaar was moest het echter opgesteld worden in park Choisy. In 1993 moest het echter voor een tijd verdwijnen uit de openbare ruimte omdat zoveel vandalen (/kunstcritici ?) er constant slogans en graffiti op krasten en spoten. Vandaag is het werk terug in zijn originele pracht te bewonderen in de Tuileries (dicht bij het Louvre).

Alleen al de heftige reacties en verontwaardiging van sommige bezoekers zijn echt de moeite .
Serra vertelde in een interview ooit dat het feit dat hij altijd met ruwe industriele materialen (zoals staal) werkt, mensen in verwarring brengt. Moest het werk in gepolijste chroom gemaakt zijn zouden er waarschijnlijk minder kritikasters zijn …. who knows ?

Aanrader. Lang leve Serra !

Klik hier voor uitgebreid artikel met meer achtergrond.